Tala Íslendingar ensku? Tungumálaleiðsögn fyrir ferðamenn

Enskuveruleikinn

Ísland er með eitt hæsta enskukunnáttustig í heimi, í topp 3 á EF-vísitölunni ásamt Hollandi og Danmörku. Enska er kennd frá 8 ára aldri, krakkar alast upp við að horfa á óþýtt efni og spila leiki á netinu á ensku, og þjónustufólk í Reykjavík skiptir tungumáli í miðri setningu án þess að hugsa sig um. Matseðlar, skilti, safnamerkingar, ferðakynningar, hraðbankaviðmót og matvöruumbúðir eru næstum alltaf tvítyngdar eða eingöngu á ensku. Ef þú talar ensku muntu ekki upplifa neinar tungumálahindranir hér — hvorki í Reykjavík, á gistiheimili í Vík né á bensínstöð á Höfn.

Eldri Íslendingar á afskekktum svæðum — hugsaðu þér 78 ára fjárbónda nálægt Egilsstöðum — geta kosið íslensku eða dönsku, en jafnvel þeir ráða yfirleitt við hagnýta ensku. Danska er líka skólamál og þýska sést í ferðamannasvæðum vegna fjölda þýskra gesta.

Orð sem borgar sig samt að læra

Enginn ætlast til þess að þú talir íslensku, og að reyna það hægir oft á hlutunum af því að framburður þinn á Eyjafjallajökli mun ekki heppnast. En nokkur orð afla velvilja: takk, takk fyrir, góðan daginn og skál. Stafirnir ð (eins og "th" í "this") og þ (eins og "th" í "thin") koma fyrir á skiltum — Þingvellir verður Thingvellir, Höfn verður Hofn. Örnefni líta hrikalega út en fylgja samræmdum reglum.

Eitt hagnýtt ráð: Íslendingar nota föðurnafnakerfi, þannig að fólk er skráð eftir fornafni í símaskránni og starfsfólk á gistiheimilinu þínu kynnir sig sem Anna eða Jón, ekki með eftirnafni. Ávarpaðu það með fornafni. Það er ekki dónalegt — það er eina leiðin.